Ο ΑΔΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΡΑΜΟΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΖΩΩΝ

Share with your friends










Submit

Οι ευθύνες διαχρονικά  των  Εισαγγελέων Προστασίας ζώων και οι τραγικές  συνέπειες στα ζώα  από την μη σωστή λειτουργία του θεσμού . 

Δεν είναι μόνο για το Ραμόν που γράφουμε αυτό το δελτίο , που καμία ανάγκη δεν έχει από φόρο τιμής και η μοναδική του ανάγκη και  δικαίωμά του  ήταν να ζήσει .Είναι και για τα αμέτρητα ζώα που αφού 

υποστούν βασανισμό από ανάξιους κηδεμόνες, αφαιρούνται προσωρινά με εισαγγελική παραγγελία και μένουν ξεχασμένα να σαπίζουν στα κελιά διαφόρων πανσιόν που συμβάλλονται με τους Δήμους. Αλλά και για εκείνα τα αδέσποτα ζώα που με fast track διαδικασίες και πολλές φορές μη σύννομες κλείνονται σε κελιά ανήλιαγα των κυνοκομειων για όλη τους τη ζωή γιατί κάποιος πολίτης  τα χαρακτήρισε επιθετικά

Ο σκύλος Ραμόν ήταν μόλις 18 μηνών και έζησε την σύντομη ζωή του κοντά στο βασανιστή «κηδεμόνα» του και στη συνέχεια ξεχασμένος από τις Αρχές παρέμεινε έγκλειστος σε  ένα κλουβί.

 Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις φιλόζωων πολιτών, της ΠΦΠΟ  αλλά και της Αστικής Πανίδας του Δήμου Αθηναίων, παρά τις επισημάνσεις ότι το σκυλί μαραζώνει επί μήνες στην πανσιόν, ότι έχει πέσει σε βαριά κατάθλιψη και διαρκώς αδυνατίζει, η Εισαγγελέας «Προστασίας» Ζώων αρνείτο να εκδώσει εισαγγελική διάταξη ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ αφαίρεσης από τον βασανιστή του.

Πολλοί ήταν αυτοί που επιθυμούσαν να τον υιοθετήσουν και να του δώσουν αγάπη και όλα όσα του έλειπαν, μα περίμεναν αγωνιωδώς την Οριστική αφαίρεση που όμως ποτέ δεν ερχόταν.

Είναι ακριβώς η ίδια θλιβερή ιστορία που επαναλαμβάνεται με την καταδίκη ζώων που αφού κατασχέθηκαν περιμένουν επί μήνες, χρόνια και τα περισσότερα μέχρι το θάνατό τους, μέσα στα κλουβιά γιατί  Εισαγγελία αργεί και οι Δήμοι αδιαφορούν. Γιατί η Εισαγγελία δυσκολεύεται να εκδώσει αποφάσεις. Γιατί τα ζώα παρότι είναι έμβια αντιμετωπίζονται στη χώρα μας –το 2020 και ακόμα- σαν αντικείμενα που όσο και να περιμένουν το πολύ να σκουριάσουν.

Γιατί  η έλλειψη ενσυναίσθησης, η αδυναμία της Εισαγγελικής Αρχής να νοιώσει ένα ζώο και να ευαισθητοποιηθεί από το δράμα του, να προβληματιστεί και να ακούσει τα παρακάλια των πολιτών , να εφαρμόσει την νομοθεσία, καθώς και η αποκομμένα ανθρωποκεντρική ματιά αντιμετώπισης υποθέσεων κακοποίησης των ζώων, οδηγεί στην ουσία σε καινούργια κακοποίηση.

Αυτό ακριβώς έγινε με το Ραμόν. Αυτό γίνεται με χιλιάδες άλλα ζώα.

Ο θεσμός του Εισαγγελέα Προστασίας Ζώων χαιρετίστηκε με ικανοποίηση από την φιλοζωική κοινότητα αλλά δυστυχώς ο τρόπος άσκησης του θεσμού έχει τελικά απογοητεύσει και εξοργίσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις 1-2 Εισαγγελέων που στάθηκαν στο ύψος του θεσμού αυτού.

Καμία φιλοζωική συνείδηση, ολοκληρωτική απουσία αίσθηση ευθύνης απέναντι σε κακοποιημένα έμβια, ελάχιστος χρόνος την εβδομάδα για τους πολίτες που θέλουν να επικοινωνήσουν με τον Εισαγγελέα Προστασίας των Ζώων.

ΟΧΙ τέτοιο θεσμό δεν τον θέλουμε..
Καλύτερα να καταργηθεί αν είναι να λειτουργεί εις βάρος των ζώων  ή να ερμηνεύεται  επίσης εις βάρος τους ο ένας και μοναδικός νόμος για την προστασία τους και να ισχύσει ο θεσμός του Εισαγγελέα υπηρεσίας , όπως παλιά ή όπως συμβαίνει σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Βασικές προϋποθέσεις για να συνεχίσει ο θεσμός είναι δύο :

1.Στη θέση αυτή να τοποθετούνται Εισαγγελείς που είναι αποδεδειγμένα με τις πράξεις και τη ζωή τους, ευαίσθητοι και  με κουλτούρα σεβασμού προς τα ζώα και τέτοιοι υπάρχουν.

2.Η αρμοδιότητα του Εισαγγελέα Προστασίας Ζώων πρέπει να είναι αποκλειστική γιατί ο όγκος δουλειάς ,λόγω της εκτεταμένης κακοποίησης των ζώων  , είναι τεράστιος και γιατί τα ζώα έχουν την δική τους αυταξία ,

3.Να δημιουργηθεί στο Εφετείο ο θεσμός του Εποπτεύοντα Εισαγγελέα Προστασίας των ζώων .


ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΡΑΜΟΝ