Blog

Μια νέα επιδημία εξαπλώνεται στην πόλη μας – κι αυτή δεν αφορά τα άστεγα ζώα, αλλά τους ανθρώπους που λένε ψέματα γι’ αυτά.

Όλο και πιο συχνά πολίτες καλούν τον Δήμο για να κάνουν αναφορά για αστέγους σκύλους και γάτες της γειτονιάς τους, ισχυριζόμενοι ότι τα ζώα είναι «επιθετικά» ή «επικίνδυνα». Λένε ότι αυτά τα ζώα επιτίθενται σε ανθρώπους ή απειλούν παιδιά, ελπίζοντας ότι οι καταγγελίες τους θα φέρουν αποτέλεσμα. Όμως, η μόνη αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες από αυτές τις κατηγορίες είναι κατάφωρα ψέματα. Ο πραγματικός λόγος πίσω από τις κλήσεις τους; Δεν θέλουν ζώα στις γειτονιές τους. Θέλουν σιωπή, τάξη και έλεγχο. Και είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν αθώες ζωές για να το πετύχουν.

Είναι οι άνθρωποι που βλέπουν ένα σκυλί να ξεκουράζεται στη σκιά ενός δέντρου και το θεωρούν ενόχληση. Που βλέπουν μια γάτα να κοιμάται σε ένα περβάζι και τη θεωρούν απειλή. Δεν είναι απλώς ενοχλητικοί – είναι επικίνδυνοι. Γιατί στις ψεύτικες καταγγελίες τους, ο Δήμος συχνά ανταποκρίνεται. Και πολλές φορές, χωρίς έρευνα, χωρίς αποδείξεις, χωρίς ίχνος συμπόνιας.

Όταν ένα ζώο απομακρύνεται από την περιοχή του και μεταφέρεται αλλού, δεν λύνεται κανένα πρόβλημα. Δημιουργείται ένα νέο. Σε άλλη γειτονιά. Μέχρι να «εξαφανιστεί» κι από εκεί – συνήθως για πάντα. Τα άστεγα ζώα δεν είναι στατιστικά στοιχεία στα λογισμικά μιας δημοτικής υπηρεσίας. Είναι συναισθανόμενα όντα. Δημιουργούν δεσμούς, θυμούνται την καλοσύνη, βιώνουν φόβο και μοναξιά όπως κι εμείς. Πολλά από αυτά τα ζώα είναι στειρωμένα, εμβολιασμένα και απολύτως ειρηνικά. Είναι κομμάτι του αστικού μας οικοσυστήματος. Έχουν ονόματα. Έχουν ανθρώπους που τα φροντίζουν και τα αγαπούν.

Όταν, λοιπόν, τα ζώα ξεριζώνονται από το μοναδικό «σπίτι» που γνωρίζουν, δεν πληγώνονται μόνο τα ίδια. Πληγώνονται και οι άνθρωποι που τα νοιάζονται. Κλονίζεται ο ηθικός ιστός της κοινότητάς μας.

Ας είμαστε ξεκάθαροι: το να είσαι «κατά των άστεγων ζώων» δεν σε κάνει πολιτισμένο. Δεν σε κάνει καθαρότερο ή πιο εκλεπτυσμένο. Σε κάνει σκληρό και άκαρδο. Και το να λες ψέματα για να χειραγωγήσεις τις δημόσιες υπηρεσίες, προκειμένου να επιβάλεις αυτή τη σκληρότητα, δεν είναι τίποτα λιγότερο από κακοποίηση – του συστήματος και των άφωνων πλασμάτων που εξαρτώνται από το έλεός μας.

Ο Δήμος έχει βαριά ευθύνη. Εξίσου βαριά με εκείνον που εγκαταλείπει ένα ζώο κι εκείνον που το βαφτίζει επιθετικό για να το ξεφορτωθεί. Οι υπηρεσίες δεν μπορούν, και δεν πρέπει, να ενεργούν βάσει φημών. Πρέπει να λειτουργούν με βάση τη νομοθεσία και όχι τα παράπονα των πολιτών. Νόμιμα, όχι ερμηνεύοντας τις εγκυκλίους κατά το δοκούν. Δεν πρέπει να επιτρέπουν να χρησιμοποιείται η γραφειοκρατία ως όπλο προσωπικής ευκολίας. Πρέπει να ζητούνται στοιχεία. Αποδείξεις. Να γίνεται αξιολόγηση. Και, πάνω απ’ όλα, να υπάρχει ανθρωπιά.

Αν στη γειτονιά σας υπάρχουν αδέσποτα που ταΐζετε, φροντίζετε ή απλώς συνυπάρχετε μαζί τους, δράστε τώρα. Πριν κάποιος αποφασίσει ότι η παρουσία τους είναι «πρόβλημα» και κάνει μια ψευδή αναφορά. Πριν «συλλεχθούν» και χαθούν για πάντα. Οργανωθείτε. Μιλήστε με τους γείτονές σας. Μαζέψτε υπογραφές. Δείξτε στον Δήμο ότι αυτά τα ζώα δεν είναι ανεπιθύμητα. Ότι δεν αποτελούν απειλή. Ότι έχουν αξία – για εσάς και για την κοινότητά σας.

Χρειαζόμαστε πολιτικές που να προστατεύουν τα άστεγα ζώα της πόλης μας – όχι μόνο από τους δρόμους, αλλά και από τους ανθρώπους που τα επιβουλεύονται.

Είμαστε θυμωμένοι. Και πρέπει να είστε κι εσείς. Γιατί αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλώς λάθος – είναι άκαρδο, άδικο, ντροπιαστικό και απολύτως αποτρέψιμο.

Η σιωπή είναι συνενοχή.

Είμαστε καλύτεροι από αυτό. Πρέπει να είμαστε.

το άρθρο αυτής της εβδομάδας στα Χανιώτικα Νέα https://www.haniotika-nea.gr/ochi-alla-pse-ata/