«Δράση για την άγρια ζωή»: Μάστιγα η λαθροθηρία

Share with your friends










Submit

Την Δευτέρα όπως ήδη σας έχουμε ενημερώσει εκδικάζεται η υπόθεση της μήνυσης για συκοφαντική δυσφήμιση δια Τύπου, που κατέθεσε η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος (Κ.Σ.Ε.) κατά της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Ζωοφιλικών Σωματείων (Π.Σ.Ε.Ζ.Σ.) με αφορμή την από 21 Νοεμβρίου 2010 επιστολή που έστειλε εκπρόσωπός της στο Υ.ΠΕ.Κ.Α. για τη μάστιγα της λαθροθηρίας.

Οι κυνηγοί θεωρούν, ότι δυσφημίζονται όταν τους κατηγορούμε ως λαθροθήρες, ενώ το «έργο» που κάνουν, οι ίδιοι θεωρούν είναι σχεδόν θεάρεστο. Προφανώς τα ζώα δεν έχουν μιλιά για να απαντήσουν τους θηρευτές τους, αλλά οι κυνηγοί δεν απευθύνθηκαν και στους ειδικούς επιστήμονες για να λάβουν τις κατάλληλες απαντήσεις.

Πριν «αλέκτωρ λαλήσει τρεις» ήρθε ο κ. Σταύρος Καλπάκης με τα στατιστικά στοιχεία των ζώων και των πουλιών, που περιθάλπει το σωματείο «Δράση για την άγρια ζωή» κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, για να μας αφήσει άναυδους και φυσικά να υπερτονίσει όλα αυτά, που και εμείς ισχυριζόμαστε. Ότι δηλαδή η λαθροθηρία είναι μάστιγα για την Ελλάδα και τα θύματα της πολλά!

Τα στατιστικά στοιχεία της «Δράσης για την άγρια ζωή»

Ήδη από την αρχή του έτους το σωματείο για τη μελέτη, περίθαλψη και επανένταξη της άγριας ζωής και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας «Δράση για την άγρια ζωή» έχει παραλάβει 52 άγρια ζώα 9 από τα οποία έφτασαν στις εγκαταστάσεις της στις 25 Ιανουαρίου.

Η πολύ δουλειά είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει μια μικρή καθυστέρηση όσον αφορά την ανάλυση των στοιχείων, που προκύπτουν από τα εισαχθέντα προς νοσηλεία ζώα κατά το προηγούμενο έτος.

Ο Σταύρος Καλπάκης υπεύθυνος του σωματείου μας εξηγεί: «Παρατηρώντας τα γραφήματα θα δούμε αύξηση των εισαγωγών κατά τους θερινούς μήνες (από το Μάιο έως και τον Αύγουστο), η οποία οφείλεται στους νεοσσούς, που πέφτουν από τη φωλιά είτε από φυσικά είτε από ανθρωπογενή αίτια (π.χ. καταστροφή φωλιών).

Όντως αν παρακολουθήσουμε τα γραφήματα, που αφορούν τα αίτια εισαγωγής ανά μήνα θα διαπιστώσουμε, ότι νεοσσούς παραλαμβάνουμε από το Μάρτιο μέχρι και το Νοέμβριο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όμως αυτοί αποτελούν την κυριότερη αιτία εισαγωγής για νοσηλεία.

Αν δούμε τώρα τα ατυχήματα θα προσέξουμε ότι αυτά υπάρχουν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, παρουσιάζοντας όμως αύξηση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, η οποία σε αξιόλογο βαθμό οφείλεται σε νεαρά άτομα που λόγω της απειρίας τους παθαίνουν ατυχήματα κατά τις πρώτες τους πτήσεις.

Σχετικά με τα εξαντλημένα διαπιστώνουμε, ότι παραλαμβάνουμε σε διάφορες περιόδους. Το χειμώνα πρόκειται για πουλιά, που έρχονται να ξεχειμωνιάσουν στη χώρα μας από το βορρά. Τους μήνες Απρίλιο και Μάιο είναι πουλιά, που φτάνουν εξαντλημένα κατά την εαρινή μετανάστευση, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες είναι πουλιά, που έχουν χάσει τους γονείς τους προτού να είναι ικανά να επιβιώσουν μόνα τους».

Το κυνήγι νόμιμο ή παράνομο και τα θύματα του

Ο κ. Καλπάκης τονίζει: «Μία πολύ σημαντική όμως παράμετρος των ζώων που εισάγονται προς νοσηλεία είναι το κυνήγι. Το ποσοστό των πυροβολημένων ζώων που παραλάβαμε το 2011 ξεπερνάει το 12%. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία τα πουλιά, που έφτασαν πυροβολημένα, ήταν αποτέλεσμα λαθροθηρίας, καθώς ελάχιστα ήταν αυτά, που επιτρεπόταν το κυνήγι τους.

Φυσικά ακόμα και για αυτά που επιτρέπεται το κυνήγι τους εμείς δεν μπορούμε να ελέγξουμε αν χτυπήθηκαν καθόλα νόμιμα (π.χ. αν χτυπήθηκαν εντός ή εκτός Κ.Α.Ζ., αν χτυπήθηκαν μέρα ή νύχτα κ.ο.κ.), αλλά μακάρι το πρόβλημα να ήταν μόνο σε αυτά τα ζώα. Αν δούμε αναλυτικά τα γραφήματα θα προσέξουμε, ότι οι εισαγωγές πυροβολημένων ελαχιστοποιούνται ή και μηδενίζονται, όταν είμαστε εκτός κυνηγετικής περιόδου.

Εξαίρεση σε αυτό αποτελεί ο Μάρτιος όπου παραλαμβάνουμε τραυματισμένα ζώα κυρίως κατά το πρώτο 15νθημερο, κάποια από τα οποία πιθανόν να είχαν χτυπηθεί το Φεβρουάριο ενώ κάποια άλλα χτυπήθηκαν από ορισμένους που από αδράνεια δεν είπαν να σταματήσουν το κυνήγι.

Αν δούμε τα ποσοστά θα προσέξουμε, ότι έχουμε μία σταδιακή αύξηση των πυροβολημένων με την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου τον Αύγουστο η οποία κατά τους χειμερινούς μήνες φτάνει στο 40-60%.

Ιδιαίτερα για τα ημερόβια αρπακτικά θα δούμε, ότι το ποσοστό αυτό φτάνει ή και ξεπερνάει το 80%. Δυστυχώς το πρόβλημα της λαθροθηρίας είναι τεράστιο στη χώρα μας και ουδείς έχει καταφέρει έως τώρα να δώσει λύση, πράγμα το οποίο κατά την άποψή μας αποτελεί απαράδεκτο γεγονός.

Τέλος αν δούμε τις περιοχές από όπου παραλάβαμε ζώα το 2011 θα διαπιστώσουμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό είναι από τη Θεσσαλονίκη (σχεδόν 50%), και ακολουθούν η Χαλκιδική με 9%, η Καβάλα με 7% και ο Έβρος με 5%. Με ανοικτό πράσινο χρώμα είναι περιοχές από όπου παραλάβαμε έστω και ένα ζώο ενώ με λευκό χρώμα είναι οι περιοχές από όπου δεν παραλάβαμε κάποιο ζώο».

 

πηγή: http://www.zoosos.gr/article/983/drase-gia-ten-agria-zoe-mastiga-e-lathrotheria