«Ο Μουρ κι η Σκουφίτσα, τα γατάκια του κάδου»
Ένα παραμύθι διάσωσης
και αγάπης
…από την Γ΄ τάξη 2022-΄23
του 62ου Δ.Σ. Πατρών
Μια μέρα τα παιδιά ξεκίνησαν με τη δασκάλα τους να πάνε εκδρομή στο Πλατανόδασος.
Στο δρόμο που πήγαιναν, άκουσαν κάτι σιγανά νιαουρίσματα. Έψαξαν γύρω, στην άκρη του δρόμου, στα χόρτα…
Ένα παιδί πλησίασε τον κάδο. Τα νιαουρίσματα έρχονταν από κει. Κάτω από τον κάδο, μέσα σε μια σακούλα ήταν δύο άσπρα, πολύ μικρά γατάκια που έκλαιγαν.
– Έλατε όλοι εδώ, είπε ο Αντώνης, το παιδί που τα πρωτοείδε. Δυο γατάκια!
Τα παιδιά έτρεξαν, άνοιξαν τη σακούλα και τα πήραν στα χέρια τους. Εκείνα γαντζώθηκαν στα ρούχα τους και ησύχασαν για λίγο. Ήταν νεογέννητα και τυφλά.
– Αλλαγή σχεδίου! Τα μικρά μάς χρειάζονται, είπε η δασκάλα. Πρέπει να γυρίσουμε στο σχολείο να τα φροντίσουμε.
Έτσι γύρισαν πίσω, βρήκαν μια κούτα, παλιά ρούχα και έβαλαν τα μικρά μέσα. Ο μουσικός του σχολείου έφερε ειδικό γάλα για γατάκια και ένα μικρό μπιμπερό από ένα μαγαζί για ζώα.
Τα παιδιά τάισαν τα γατάκια κι εκείνα κοιμήθηκαν ήσυχα.
Τις επόμενες ώρες κάποιος έπρεπε να αναλάβει τα μικρά.
Ο κλήρος έπεσε στη δασκάλα, αλλά δεν ήταν και τόσο εύκολο…
Τα μικρά ξυπνούσαν κάθε 2-3 ώρες… Έκαναν την ανάγκη τους και χρειάζονταν καθαριότητα… Ευτυχώς ο κτηνίατρος που τα εξέτασε την επόμενη μέρα, τα βρήκε μια χαρά.
-Βρείτε τη μαμά τους ή μια γάτα που να έχει γεννήσει πρόσφατα, τους συμβούλεψε. Αλλιώς δύσκολα θα ζήσουν αυτά τα μικρά…
Τα παιδιά, μόλις το άκουσαν, στεναχωρήθηκαν,όμως δεν το έβαλαν κάτω. Πήγαν στη γειτονιά κι άρχισαν να ψάχνουν για τη μαμά γάτα. Ρωτούσαν τους ανθρώπους αν ήξεραν κάτι.
Ένας κύριος τους είπε:
– Πώς τολμάτε να μ’ ενοχλείτε; Φύγετε από ‘δω αμέσως!
Τα παιδιά κατάλαβαν πως αυτός ο άνθρωπος ίσως να είχε κάνει το κακό…
– Αυτός θα πέταξε τα γατάκια στον κάδο! είπε η Κατερίνα.
– Να το πούμε στην αστυνομία, είπε η Μαριάντα.
– Εγώ λέω να παραμονέψουμε να δούμε αν αυτός ο κακός έχει τη γάτα, είπε ο Βλάσης.
– Ακούστε τι θα κάνουμε, είπε ο Χρύσανθος. Μόλις πέσει το βράδυ, θα μαζευτούμε εδώ. Θα μπούμε στην αυλή και θα ψάξουμε για τη γάτα.
Τα παιδιά συμφώνησαν
κι έφυγαν.
Το βράδυ συναντήθηκαν στο ίδιο σημείο και με τη βοήθεια του σκοταδιού πέρασαν αθόρυβα στην αυλή, χωρίς να τα δει κανείς.
Υπήρχε μια μικρή αποθήκη, μπήκαν μέσα και με το φακό που είχε φέρει ο Κωνσταντίνος, έψαξαν εδώ κι εκεί. Στο βάθος ακουγόταν ένα θλιμμένο νιαούρισμα…
-Το ακούσατε αυτό; Είμαι σίγουρη, είπε η Ιωάννα, ότι αυτή είναι η μαμά γάτα!
Κάτω από ένα σωρό ξύλα βρήκαν μια ασπρόμαυρη γατούλα. Την πήραν στην αγκαλιά τους. Η κοιλίτσα της ήταν πρησμένη. Τρίφτηκε πάνω τους και συνέχισε να νιαουρίζει πιο δυνατά. Σαν να ήθελε να τους πει κάτι… Σαν να τους παρακαλούσε…
-Παιδιά, είπε ο Κωνσταντίνος, να την πάρουμε γρήγορα και να την πάμε στα γατάκια!
-Ναι. Ίσως να είναι η μαμά τους, είπε η Μαριάντα.
Όσο πιο αθόρυβα μπορούσαν, έφυγαν και πήγαν στο σχολείο. Η καρδιά τους χτυπούσε δυνατά! Κι αν δεν ήταν η μαμά των γατιών; Κι αν δεν τα ήθελε, τα μικρά τι θ’ απογίνονταν;
Ειδοποίησαν τη δασκάλα που ήρθε γρήγορα και όλοι μαζί μπήκαν στην τάξη. Τα γατάκια κοιμόντουσαν στη γωνιά τους. Μόλις τα είδε η γάτα, πήδηξε από την αγκαλιά των παιδιών και έτρεξε κοντά τους.
Άρχισε να τα γλείφει στοργικά κι εκείνα νιαούριζαν με μανία. Πόσο τους είχε λείψει! Η μαμά ξάπλωσε δίπλα τους κι αυτά ήπιαν μπόλικο γάλα. Όλοι ήταν τόσο χαρούμενοι! Τα παιδιά χοροπηδούσαν! Επιτέλους η οικογένεια είχε ξανανταμώσει! 
Αποφάσισαν να κρατήσουν τη μαμά και τα μικρά γατάκια της στο σχολείο και να τα φροντίζουν μέχρι να μεγαλώσουν.
Όσο για τον κακό κύριο, πλήρωσε πολύ ακριβά αυτό που έκανε!
Πήγε φυλακή κι όλοι στη γειτονιά έμαθαν ότι το να παίρνεις μικρά ζωάκια από τη μαμά τους και να τα πετάς στα σκουπίδια, τιμωρείται πια πολύ αυστηρά!
Μερικές σκέψεις…
Ο Μουρ και η Σκουφίτσα είναι δύο από τα πολλά γατάκια που πέταξε άνθρωπος στα σκουπίδια. Τον 21ο αιώνα στη χώρα μας αυτή η άθλια συνήθεια αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο με τραγική κατάληξη για τα αθώα νεογέννητα, γατάκια ή σκυλάκια…
Νιώσαμε την ανάγκη να μιλήσουμε στον κόσμο για την τραγική ιστορία των μικρών νεογέννητων που τα αφήνουν οι ασυνείδητοι στα σκουπίδια. Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει ο άνθρωπος να είναι τόσο απάνθρωπος. Κάθε ζωάκι έχει δικαίωμα να μεγαλώνει με τη μαμά του με αγάπη και ασφάλεια. Το πρόβλημα των αδέσποτων ζώων μπορεί να αντιμετωπιστεί με έλεγχο των γεννήσεων, αλλά όχι με αυτόν τον βάναυσο τρόπο. Τα παιδιά αναρωτήθηκαν πώς μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι οι άνθρωποι που διαπράττουν τέτοια εγκλήματα!
Η δολοφονία των αθώων δεν μπορεί να είναι μια σωστή λύση για κανέναν…
Η συγγραφική ομάδα
Βλάσης Καραθανάσης,
Κατερίνα Κατσαρδή,
Κων/νος Λαδικός,
Ιωάννα Μεντζίνη,
Χρύσανθος Πούντζας,
Μαριάντα Σάρλη,
Αντώνης Σπίνος
και η δασκάλα
Βάλια Τσαγκαράκη
Πάτρα, Ιούνιος 2023
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
Το βιβλίο που έχετε στα χέρια σας εκδόθηκε με την ενθάρρυνση και την έμπρακτη βοήθεια μερικών πολύ σημαντικών ανθρώπων.
Κατ’ αρχάς ευχαριστούμε εγκαρδίως τον κ. Γεώργιο Μητακίδη που ανέλαβε τα έξοδα για την έκδοση του βιβλίου μας, διακεκριμένο πανεπιστημιακό καθηγητή και επίτιμο διδάκτορα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό- Πρόεδρο του Διεθνούς Φόρουμ για τον Ψηφιακό Διαφωτισμό, συνδημιουργό της Κοινοπραξίας του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web). Ο κ. Μητακίδης έχει λάβει τιμητικά μετάλλια αναγνώρισης κι έχει τιμηθεί με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Τηλεπικοινωνιών για την συνεισφορά του στην ανάπτυξη και στη διάδοση νέων τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας στην Ευρώπη. Έχει εκδώσει πολυάριθμα άρθρα και βιβλία στους τομείς της Μαθηματικής Λογικής και της Πληροφορικής, ενώ είναι συχνά προσκεκλημένος ομιλητής μεγάλων διεθνών συνεδρίων. Το ενδιαφέρον του για την πρόοδο της κοινωνίας σε κάθε επίπεδο εκφράζεται μέσα από το υψηλό επιστημονικό έργο του, αλλά και μέσα από τις πολλαπλές ενέργειες στην καθημερινότητα της ζωής του.
Ευχαριστούμε επίσης την κ. Αλεξάνδρα Δημοπούλου, Σύμβουλο του Δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, για τα θέματα των ζώων. Η Αλεξάνδρα Δημοπούλου είναι μέλος του ΔΣ της Πανελλαδικής Φιλοζωικής Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας [ΠΦΠΟ], μέλος τοπικών Φιλοζωικών Συλλόγων και Ακτιβιστικών Ομάδων για τα δικαιώματα των ζώων και ενεργή εθελόντρια προστασίας ζώων σε ανάγκη. Η ένθερμη υποστήριξη κάθε πρωτοβουλίας μας, αλλά και η ακαταπόνητη δράση της στο πεδίο αποτελούν για μας παράδειγμα προς μίμηση και προκαλούν μέσα μας αισθήματα βαθιάς ευγνωμοσύνης.
Τέλος ευχαριστούμε τον ζωγράφο-εικαστικό, Αλέξη Φούντζουλα που επιμελήθηκε την έκδοση με την ευαισθησία και την καλλιτεχνική του ματιά.
Τους ευχαριστούμε όλους πραγματικά, γιατί μας βοήθησαν να αφήσουμε ένα ίχνος σε μια κοινωνία η οποία δυστυχώς ακόμα παραμελεί ή κακοποιεί τα ζώα, ελπίζοντας ότι κάποτε αυτό θα σταματήσει και ο πλανήτης Γη θα γίνει ένα ασφαλές καταφύγιο για τα όλα υπέροχα πλάσματα που φιλοξενεί…
Η δασκάλα Βάλια Τσαγκαράκη και τα τρομερά παιδιά του 62ου Δημοτικού Σχολείων Πατρών
Το βιβλίο «Ο Μουρ και η Σκουφίτσα, τα γατάκια του κάδου» αφιερώνεται στον Ντόμπυ (Dobby), τον σκύλο που ξεκίνησε τη ζωή του ως αδέσποτο κουτάβι στο χώρο του Πανεπιστημίου Πατρών, βρέθηκε στο δρόμο ενός καθηγητή του Μαθηματικού τμήματος κι έκτοτε έγινε μέλος της οικογένειάς του, ενώ μπήκε στις καρδιές πολλών. Αναπτύχθηκε κι έγινε ένα ξεχωριστό πλάσμα που είχε τις αρετές εκείνες που απαιτούν πολύ αγώνα από τους ανθρώπους για να τις αποκτήσουν. Έδωσε πολλή αγάπη και δίδαξε πολλούς, όσο ζούσε, με την ήρεμη δύναμή του και την εγγενή σοφία του. Συμμετείχε σε διασώσεις άλλων ζώων μαζί με κάποια εθελόντρια και τον διέκρινε η μεγαλοψυχία, η αλληλεγγύη και η μεγαλοπρέπεια. Έκανε όμορφη τη ζωή των ανθρώπων και ζώων που έζησαν δίπλα του. Έζησε από το 2008 ως το 2020.
