Ιδιαίτερο προβληματισμό προκάλεσε στην Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία η προαναγγελία δημιουργίας Μουσείου Γούνας από το Υπουργείο Πολιτισμού, προϋπολογισμού 2 εκ. ευρώ. Όταν διεθνώς η βιομηχανία φυσικής γούνας εγκαταλείπεται για λόγους ηθικούς, περιβαλλοντικούς και οικονομικούς, η θεσμική της «μουσειοποίηση» δημιουργεί την αίσθηση έμμεσης εξιδανίκευσης μιας δραστηριότητας που βασίζεται στη θανάτωση και βασανισμό ζώων και σε ένα παραγωγικό μοντέλο υπό παρακμή. Θα είναι ένα μουσείο που θα θυμίζει τον πόνο, το στρες και τη φρίκη που βίωσαν τα εκατομμύρια ζώα που θανατώθηκαν για τη γούνα τους. Το ποσόν των 2 εκ. θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στις διαδικασίες μετάβασης σε άλλους τομείς απασχόλησης της τοπικής κοινωνίας.
Η κρατική πολιτιστική πολιτική οφείλει να εκπέμπει σαφές μήνυμα μετάβασης σε βιώσιμες και ηθικά αποδεκτές μορφές ανάπτυξης — όχι να επενδύει συμβολικά σε ένα παρωχημένο και κατακριτέο παρελθόν.
Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία υποστηρίζει με σθένος την κατάργηση της φυσικής γούνας και θέτει ως επιτακτική ανάγκη τη θέσπιση απαγόρευσης των εκτροφείων γούνας και στη χώρα μας.
Ήδη 24 Ευρωπαϊκές χώρες έχουν περάσει στην απαγόρευση ή σταδιακή απαγόρευση ορίζοντας ημερομηνία τέλους για την εκτροφή γουνοφόρων ζώων, ενώ σε άλλες χώρες έχει απαγορευτεί και το εμπόριο γούνινων προϊόντων.
Αυτό συμβαίνει γιατί τα κράτη και οι κοινωνίες έχουν κατανοήσει τις ηθικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
Πρόκειται για μία δραστηριότητα σφόδρα κατακριτέα σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό από το σύγχρονο κόσμο, γιατί αντιτίθεται σε θεμελιώδεις αρχές ηθικής, παραβιάζει όλους τους κανόνες ευζωίας αυτών των ζώων και κάθε θεσμοθετημένη ελευθερία τους, καθώς ζουν μια βασανιστική ζωή φυλακισμένα σε μικρά κλουβιά μέχρι τη βίαιη και αποτρόπαιη θανάτωσή τους.
Πέραν της ηθικής διάστασης του ζητήματος, είναι σοβαρές οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, και στο περιβάλλον. Επώνυμες έρευνες επιστημόνων έχουν τεκμηριώσει και υπογραμμίζουν τις επιβλαβείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις της όλης διαδικασίας παραγωγής και επεξεργασίας της γούνας, ενώ η πραγματικότητα φέρνει στο φως διαρκώς περιστατικά μόλυνσης του υπεδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα και στη χώρα μας.
Η γούνα δεν αποτελεί είδος πρώτης ανάγκης, αλλά εξυπηρετεί αποκλειστικά μια λανθασμένη αισθητική ή καταναλωτική επιλογή. Διάσημοι σχεδιαστές και οίκοι μόδας, έχουν εξαιρέσει τη χρήση γούνας από τις δημιουργίες τους χρησιμοποιώντας εναλλακτικές άφθονες που προσφέρει η τεχνολογική πρόοδος, φιλικές προς το περιβάλλον, χωρίς θάνατο και βασανισμό ζώων.Επιπροσθέτως, αναφορικά με την οικονομική διάσταση του θέματος, ο οικονομολόγος και ερευνητής Λεωνίδας Βατικιώτης, στην εκδήλωση με θέμα “Η εκτροφή ζώων για γούνα και η ηθική μόδα στην Ευρώπη: Προοπτικές” που πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στις 19/2/2026, αναφερόμενος στα οικονομικά της βιομηχανίας φυσικής γούνας, τόνισε, ότι όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία, πρόκειται για έναν κλάδο που διαρκώς φθίνει, με μειούμενη διεθνή ζήτηση, περιορισμένες εξαγωγικές προοπτικές και εξάρτηση από κρατικές επιδοτήσεις για τη διατήρησή του. Με άλλα λόγια, ο κλάδος επιβιώνει τεχνητά.
Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, υποστηρίζει, την απαγόρευση της συγκεκριμένης οικονομικής δραστηριότητας, με μία μετάβαση κοινωνικά υπεύθυνη. Η κατάργηση της παραγωγής γούνας πρέπει να υλοποιηθεί με πλήρη κατοχύρωση των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων των απασχολουμένων και των τοπικών κοινοτήτων που εξαρτώνται από τον κλάδο. Αυτό σημαίνει στοχευμένα προγράμματα αναδιάρθρωσης, επανεκπαίδευση εργαζομένων, επενδύσεις σε εναλλακτικές δραστηριότητες που συνδυάζουν την ηθική πρόοδο με την αειφόρο ανάπτυξη και εν γένει ουσιαστική στήριξη των περιοχών μετάβασης.
Η κατάργηση της γούνας δεν είναι απλώς μια φιλοζωική διεκδίκηση· είναι ζήτημα ηθικής συνέπειας, περιβαλλοντικής προστασίας και ορθολογικής οικονομικής πολιτικής. Μια σύγχρονη κοινωνία μπορεί – και οφείλει – να επιλέξει παραγωγικά μοντέλα που δεν βασίζονται στην κακοποίηση ζώων ούτε στη διατήρηση μη βιώσιμων κλάδων μέσω κρατικής επιδότησης, αλλά σε καινοτόμες, βιώσιμες και κοινωνικά δίκαιες δραστηριότητες.
